Zdarza się, że zaburzenie u dziecka jest jedynie odzwierciedleniem trudności w całym systemie lub problemów jednego z rodziców. Dlatego tak ważne jest, aby rodzice stali się naszymi sojusznikami. Dziecko nie jest maszyną, którą psycholog – niczym mechanik – może naprawić w oderwaniu od jego środowiska. Rodzice, jako najlepsi znawcy swojego dziecka, mają największy wpływ na poprawę jego funkcjonowania, o ile otworzą się na wspólną pracę i refleksję nad tym, jak działa cała rodzina. Choć jest to wymagające, największe efekty pojawiają się wtedy, gdy wspólnie poszukujemy rozwiązań i jesteśmy gotowi wprowadzać zmiany – także w stosowanych technikach psychoterapeutycznych.
Podsumowując, skuteczna terapia dziecka wymaga partnerskiej współpracy między psychologiem a rodzicami. Zmiana systemu rodzinnego często staje się kluczem do trwałej poprawy, ponieważ to w codziennych relacjach, a nie jedynie w gabinecie, utrwalają się nowe wzorce zachowań i sposoby radzenia sobie z trudnościami.