Opiszę Wam sytuację pewnej 11 letniej dziewczynki.
Zgłosiła się do mnie z polecania przy pomocy swoich rodziców z bardzo poważnymi myślami samobójczymi, włącznie z zachowaniami, które zagrażały jej życiu (np. trzymanie noża blisko szyi).
Podczas jednego ze spotkań kiedy stworzyliśmy magiczną różdżkę dziewczynka powiedziała, że pierwsze co by zmieniła w swoim życiu aby nie mieć myśli samobójczych to zaczarowałaby babcię.
"skleiła by jej buzię na zawsze ale też uszy a babcia musiałaby oddychać oczami".
Po dalszej analizie sytuacji okazało się, że babcia wyzywa dziecko od świń, krów i krzyczy na dziecko. Tata dziewczynki przyznał, że sytuacja jest niepokojąca i trzeba ją zmienić.
2 dni później
Dostaję 1 gwiazdkę w opinii na portalu znanylekarz i opis o moim słabym przygotowaniu do pracy.
Dostaję e-mail., że jestem słabym psychologiem i jestem nieobiektywny ponieważ parę lat temu u mnie na terapii była ciocia tej dziewczynki (czyli córka babci - która wyzywa dziecko od świń i krów)
Tamta terapia opierała się o to, że Ciocia jako dorosła już osoba cierpiała na poważne zaburzenia depresyjne i lękowe - powód przemoc fizyczna w domu w okresie dzieciństwa. Niestety co do zasady, jeśli osoba dorosła zgłasza przemoc z przeszłości to psycholog nie ma prawa bez jej zgody tego zgłosić 
I tak krąg przemocy, niereagowania na przemoc zatacza kolejne koło i zagraża kolejnemu dziecku w tej rodzinie....
"Niestety" (ironia) pojawia się psycholog, który jednak coś chce zrobić, stosuje się do standardów, stawia granice i karze podpisać całej rodzinie dokument przerywający przemoc.
Co robi rodzina? - rezygnuje z terapii i agresywnie atakuje psychologa w komentarzach co tylko potwierdza jak agresja w tej rodzinie jest zabetonowanym sposobem i jak bardzo mało znaczy zdrowie i życie dziecka.
Szkoda, że tak naprawdę ta różdżka nie istnieje....
Co można zrobić w takiej sytuacji ? Ja wiem a Wy?